Geschiedenis Ypriana

Het ontstaan

Voor de Grote Omwenteling van 1830 konden we nergens enig spoor van één of andere harmonie of fanfare terugvinden in Ieper. De oudste gegevens brengen ons naar het eerste Ieperse burgerlijk muziekkorps, dat gestalte kreeg in 1835 op initiatief van het stadsbestuur. Het werd de "Harmonie Communale" of "de Stadsharmonie".
Ook een aantal andere muziekkorpsen werden in die in deze tijd opgericht : "De Katholieke Fanfare" (1876-1914), "De Witte Klakken" (1875 - 1881), "De (herboren) Stadsharmonie" (1891), "de Burgerwacht", "de Oud-Pompiers", en verschillende schoolkorpsen en zangverenigingen.
Veel van deze korpsen waren echter maar een kort leven beschoren. Interne strubbelingen en politiek getouwtrek luidden telken het einde in van deze verenigingen.

Door de jaren heen was er toch steeds, zowel vanuit de bevolking als vanuit het Stadsbestuur, de wens naar een volwaardige en overkoepelende Stadsharmonie.

De kinderjaren en eerste bloei

Op donderdag 17 juni 1920 vergaderden in Ieper enkele muziekliefhebbers met het doel een symfonie op te richten. Ook werd het idee geopperd om een Harmonie te stichten. Voor de harmonie meldden zich een twintigtal genteresseerden uit vier voormalige korpsen: de Stadsharmonie, de Koninklijke Fanfare, de Harmonie van de Oud-Pompiers en de Harmonie 'des Gymnastes de Saint-Joseph'.
De geboorte van de Harmonie Ypriana was een feit en het eerste optreden vond plaats op 24 juli in Poperinge. Op 26 oktober vonden de eerste repetities onder de leiding van Georges Van Eegroo plaats.

De harmonie kende een zeer druk eerste jaar en ook de volgende jaren ontpopte de Harmonie zich als onmisbaar bij het opluisteren van feestelijkheden en plechtigheden.
Vanaf 1931, met de komst van dirigent Franois Deridder, ontplooide Ypriana zich ten volle en begon zich ook te richten naar het buitenland.
Spijtig genoeg werden alle alle Ypriana-aktiviteiten tijdens de tweede wereldoorlog lamgelegd, maar na de bevrijding werd de draad snel weer opgenomen en werd er opnieuw gerepeteerd..
Bij muziekkenners oogstte Ypriana succes door een modern en soms gedurfd repertoire. Memorabele hoogtepunten uit die tijd zijn onder andere: diverse radioconcerten in Brussel en Kortrijk, massaconcerten ter gelegenheid van de Ieperse Jaarbeurs, de eerste Kattestoet, Expo '58. In 1960 werd aan Ypriana de koninklijke titel verleend.

Door uitbreiding van het instrumentarium bouwde Ypriana verder aan zijn reputatie en bracht muzikale kwaliteit tot ver buiten de landsgrenzen. Op diverse tornooien werden successen geoogst en ook binnen de stadsgrenzen was Ypriana een vaste waarde die nooit ontbrak op officile gelegenheden (Last Post-plechtigheden, Pausbezoek in 1985, opening Westhoek Expo, enz....)
Het aanbreken van de nieuwe tijden en het modernisme speelden echter het verenigingsleven serieus parten. Het engagement bij de muzikanten verminderde en steeds meer had men moeite om nieuwe leden te recruteren.
Bovendien tastten de komst van enkele schoolmuziekkorpsen, het Picanolkorps en korpsen uit de omliggende gemeenten de monopolie-postitie die Ypriana tot nog toe bekleedde, aan.

Dieptepunt en verrijzing van de harmonie

Dit alles, in combinatie met een generatieconflict binnen het Bestuur, leidde ertoe dat Ypriana in 1989 een bijzonder moeilijk jaar doormaakte. Het werd een echt 'kwakkeljaar' waar Ypriana zich met veel moeite doorheen worstelde.
Er werd een nieuwe start genomen met een volledig vernieuwd bestuur onder voorzitterschap van Hendrik Cherchye. Ook mocht een nieuw lokaal in gebruik genomen worden ("De Kapel" in het Appèlstraatje, tot voor kort nog in gebruik).

In 1992 zette de Koninklijke Harmonie Ypriana haar heropstanding in de verf met de wedergeboorte van de Jeugdharmonie voor jongeren van 12 tot 25 jaar.
In datzelfde jaar legde chef Edmond Jonghmans het dirigeerstokje neer (hij bleef wel spelend lid van de Harmonie), om het roer over te laten aan Luc Neyrinck.
Enkele maanden later kwam Nico Logghe aan de muzikale leiding. De boeiende aanpak en het enthousiasme van deze, toendertijd 20-jarige, jongeling werkte vooral aanstekelijk bij de jongeren. Nico Logghe stond dan ook borg voor de verdere opmars van Ypriana in de jaren negentig, niet in het minst door de gemotiveerde uitbouw en de indrukwekkende prestaties van de Jeugdharmonie.

In 1995 werd nog een Jeugdensemble opgericht met de bedoeling om de jongste muzikantjes van de Muziekacademie, die het tweede of derde jaar instrument volgen, te stimuleren om op jeugdige leeftijd in groep te musiceren. Na ervaring en kennis te hebben opgedaan kunnen ze dan doorstromen naar de Jeugdharmonie en later musiceren in de Koninklijke Harmonie. Zo is meteen ook de toekomst van de vereniging verzekerd, mits een jaarlijkse ledenwerving.
Shalini Bouchaert nam gedurende de eerste 2 jaar de leiding van de Kinderharmonie voor haar rekening. Nadien nam Delphine Naert het roer over tot oktober 1998. Christiaan Deconinck werd toen de nieuwe dirigent en hij blijft tot op heden de muzikale begeleider van deze jonge muzikanten.

Naar de 21e eeuw!

De Koninklijke Harmonie Ypriana promoot nog steeds het hedendaagse harmonie-repertorium en schenkt ook aandacht aan nieuwe werken van onze Belgische componisten zoals Piet Swerts, Jan Haderman, Jan Vd Roost, Dirk Bross,....
De Jeugdharmonie nam ondertussen reeds deel aan verschillende wedstrijden in het binnen- en buitenland en spoort zijn leden aan om zoveel mogelijk deel te nemen aan solistentornooien om zo de nodige podiumervaring op te doen. In een korte tijd groeide de Jeugdharmonie uit tot één van de betere Belgische Jeugdorkesten. Het indrukwekkende palmares van beide orkesten is zeker het bewonderen waard!

Sinds 2011 vond Ypriana ook een nieuw onderkomen in een zelf verbouwd lokaal in het Pensenstraatje.