Voorzitters van Ypriana

Carolus Ludovicus Hallaert

Geboren op 2 mei 1853 werd hij schooltoezichter van beroep in het vrij onderwijs derde district bisdom Brugge. Daarnaast was hij ook handelaar in kant.

Carolus Hallaert was in 1920 de eerste voorzitter van de Harmonie Ypriana en samen met Aimé Gruwez de eigenlijke stichten van de vereniging. Ondanks zijn 67-jarige leeftijd oefende Carolus de functie uit tot 1922, het jaar dat Aimé Gruwez hem opvolgde. De schooltoezichter en kanthandelaar werd erevoorzitter tot de dag van zijn overlijden op 6 februari 1929.

Carolus Hallaert was ook voorzitter en stichter van het Christelijk Onderwijsverbond en van de Bond der Pensioen- en Ziekengilden arrondissement Ieper. Later werd hij erevoorzitter van die twee organisaties.

De eerste Ypriana-voorzitter bezat diverse onderscheidingen zoals Ridder in de Kroonorde, herinneringsmedaille Leopold II, burgerlijk kruis eerste en tweede klas en pauselijk kruis “Pro ecclesia et pontifice”. Carolus was ook lid van het genootschap H. Vincentius à Paulo.

Aimé Gruwez

Aimé Gruwez was de tweede voorzitter in de rij. Hij volgde in 1922 Carolus Hallaert op en die functie zou hij tot in 1945 uitoefenen. Aimé Gruwez werd in Ieper geboren op 19 februari 1878 uit een eenvoudig maar nijver middenstandsgezin. Tijdens zijn studies in het Ieperse Sint-vincentiuscollege vertoonde hij al duidelijke leiderstalenten. Voor zijn ouders betekende Aimé met zijn commerciële geest een flinke steun.

Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog was Aimé Gruwez luitenant van de "Garde Civique", een opdracht waar hij bijzonder fier op was. Maar zoals iedere Ieperling was hij genoodzaakt uit zijn geliefde stad weg te vluchten richting Parijs.

Na het krijgsgeweld vestigde Aimé zich in Poperinge in afwachting van de wederopbouw. Eenmaal terug in de lakenstad bouwde hij als één van de eerste teruggekeerde Ieperlingen de handelszaak "In de Puppen" uit. De winkel in de Boterstraat, nu een bankfiliaal, werd tot 1994 door Aimés kleinzoon geëxploiteerd.

Ieper begon niet enkel te herleven op gebied van handel en nijverheid, maar ook het sociaal en cultureel leven schoot langzaam maar zeker weer op gang. In 1920 was Aimé Gruwez één van de voornaamste stichters van de Harmonie Ypriana waarvan hij later voorzitter werd.

De bezieler van het korps was een bezig bij. Hij was ook voorzitter van de "Handel en de Nijverheid" en van het Iepers Stadion en als bestuurslid stimuleerde hij de werking van diverse feestcomités. Samen met Albert en Georges Van Egroo riep hij na de oorlog weer de Ieperse muziekschool in het leven. Voor al zijn verdiensten kende de Franse regering in september 1934 de Palmen van de Franse Academie toe.

Aimé Gruwez gaf in 1945 de voorzittersfakkel door aan apotheker Paul Snoeck. Wel bleef de Ieperse handelaar erevoorzitter tot 7 februari 1960, de dag van zijn overlijden. De grote bezieler van Ypriana was er toen 81 en werd door een massa vrienden naar zijn laatste rustplaat begeleid.

Paul Snoeck

Op 28 juni 1945 volgde de Ieperse apotheker Paul Snoeck Aimé Gruwez op als voorzitter van Ypriana. De derde voorzitter van de harmonie was gedurende vele jaren ook lid van de Medische Commissie van West-Vlaanderen en van het Rode Kruis sectie Ieper.

Uit zijn huwelijk met Germaine Molle sproten twee kinderen: zon Jan en dochter Thérèse. De apotheek die Paul Snoeck op de Ieperse Grote Markt runde, bestaat nog altijd.

De voorzitter leed aan een hartziekte die hem op 64-jarige leeftijd velde. Paul Snoeck overleed op 13 december 1949 in Ieper.

William Grimmelprez

William Grimmelprez werd geboren in Oostvleteren op 5 juni 1892 en overleed in Ieper op 31 maart 1981. Hij was stomatoloog en had een tandartsenpraktijk op het René Colaertplein 5 in Ieper.

Na zijn humaniorastudies in de colleges van Poperinge en Aalst ging hij geneeskunde studeren aan de KUL. Hij was 21 jaar bij het uitbreken van W.O. 1 en ging als vrijwilliger werken in de militaire hospitalen achter het front. Zo verbleef hij in Honfleur in Frankrijk om dan later met de Belgische soldaten in Steenstraete aan het front te belanden.

Na de oorlog beëindigde hij zijn studies in de geneeskunde om zich dan verder te specialiseren als stomatoloog.

In 1926 kwam hij zich in Ieper vestigen, eerst in de Elverdingestraat, later op het René Colaertplein, waar hij zijn tandartsenpraktijk had.

In die tijd waren er weinig tandartsen, zodat men van heinde en ver uit de regio kwam afgezakt om van tandpijnen en mondziekten verlost te worden. Op het Stationsplein was William Grimmelprez met witte kiel en potsmuts een bekende verschijning.

Na zijn drukke praktijkuren speelde hij graag piano, zodat hij ook heel vlug nauw betrokken werd bij de harmonie Ypriana. Ook kon hij in zijn kabinet heel wat jonge muzikanten stimuleren om bij Ypriana te komen spelen.

Ter gelegenheid van een consultatie kon hij zijn vriend Aimé helpen bij de vaststelling van een gezwel. De heelkundige ingreep die daarop volgde, heeft de president goed doorstaan en de genezing was dan ook volledig. Het was dan ook uit erkentelijkheid dat president Aimé dokter Grimmelprez overhaalde om na het overlijden van apotheker Snoeck voorzitter te worden van de harmonie.

Ignace Robyn

Ignace Robyn was de zoon van wijlen schepen Omer Robyn. In 1953 werd hij lid van Ypriana en op 11 april 1961 volgde hij William Grimmelprez als voorzitter op. Hiermee kwam Ignace Robyn zijn belofte tegenover Aimé Gruwez na.

De vijfde Ypriana-voorzitter zag er niet tegen op om zelf als muzikant mee op te stappen. Onder het voorzitterschap van Ignace Robyn boekte Ypriana tal van successen.

Na 25 jaar intens voorzitterschap nam Ignace Robyn ontslag op 8 juni 1989. Hij werd opgevolgd door Hendrik Cherchye.

Ignace Robyn was ook voorzitter van de Kamer voor Koophandel en Nijverheid en actief in het jaarbeurscomité.

Hendrik Cherchye

Lees meer: Ere wie ere toekomt...

Ere-voorzitter Hendrik Cherchye werd op 21 november 1942 in Ieper geboren en maakt sedert 1986 deel uit van de Ypriana-familie. Hendrik werd aanvankelijk ondervoorzitter en na het ontslag van toenmalig voorzitter Ignace Robyn nam hij de taak van waarnemend voorzitter op zich. Ietwat later werd hij officieel tot voorzitter verkozen.
Hendrik Cherchye vormde Ypriana om tot een harmonie maar blijft ook tevens de persoon die de noodzaak inzag van een goed uitgerust lokaal. Hij bezorgde ons 'De Kapel' en was tevens heel intensief betrokken bij de aanpassingen en de overstap naar het nieuwe lokaal in het Pensenstraatje in 2011.
Hendrik Cherchye heeft ook de grote verdienste Ypriana te hebben rechtgehouden in heel moeilijke tijden. Hij beseft ten volle dat het voortbestaan van een vereniging garanderen een permanente inzet en veel energie vergt.
Oververdiend werd hij 2010 laureaat van de "Jaarlijkse trofee voor Cultuurverdienste" in Ieper.

Johan Coulembier

Johan Coulembier werd in Ieper geboren op 28 augustus 1951. Hij combineerde zijn beroepsactiviteit als ingenieur bij weefgetouwenfabrikant Picanol met een rijk gevuld cultuur verenigingsleven. Op achttienjarige leeftijd richtte hij het Koor en Orkest Chorus op, dat tot op vandaag een vaste waarde is in het Ieperse koorleven. Hij zong vele jaren bij het Iepers Operettegezelschap en het Sint-Niklaasmannenkoor. In 2002 nam hij ad interim de taken van Hendrik Cherchye over, daarna werd hij officieel voorzitter van de vzw Ypriana. In 2004 werd hij laureaat van de "Jaarlijkse trofee voor Cultuurverdienste" van de stad Ieper, en datzelfde jaar vertrok hij om beroepsredenen naar Suzhou (China). Ondanks de grote afstand volgde hij het Ieperse cultuurleven en Ypriana op de voet. Hij werd in 2010 opgevolgd door Filip De Leeuw.

Filip De Leeuw

Filip De Leeuw ...

Klaas Coulembier

Klaas Coulembier ...