Albert Van Egroo

1924 tot 1929

dir albertvanegrooTweede dirigent van Ypriana. Albert Van Egroo werd geboren op 7 juni 1879 en overleed in Gent op 31 mei 1929. Hij was componist, violist en fluitist, stichter van de naoorlogse Muziekacademie van Ieper en medestichter van de Harmonie Ypriana en de Symphonie, waarvan hij na zijn broer Georges de tweede dirigent was.
Albert deed zijn eerste studies aan de Ieperse gemeenteschool "De Looie" en later volgde hij les aan de Ecole Moyenne in Ieper. Op prille leeftijd al kende hij maar één liefde: de muziek. Albert was dan ook de beste leerling van de heer Balmaekers, want vanaf zijn twaalfde speelde de jonge snaak bij de fluitpartij van de Harmonie der Pompiers.
Tijdens zijn secundaire studies vond Albert nog de tijd om viool te studeren bij de heer Goetinckx, leraar aan de Ieperse Muziekschool. In 1895 trok hij naar het Koninklijk Muziekconservatorium in Brussel om er in de leer te gaan bij de heren Coffyn en Gevaert. In 1898 behaalde Albert er een eerste prijs viool, harmonie, contrapunt en fuga. Daarna kon Albert Van Egroo in Ieper zijn muzikaal talent volop uitleven als leraar viool, vello en altviool aan de Muziekschool. In 1913 volgde hij de heer Wittebroodt op als directeur van de Stadsharmonie.
Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog moest Albert met zijn gezin Ieper ontvluchten richting Dieppe, waar hij aanvankelijk niet kon aarden en depressief werd. Stilaan kreeg hij evenwel de muzikale kriebels weer te pakken en na het opluisteren van een mis in de kathedraal werd hij in Dieppe aangesteld als leraar viool. Hij werd er ook dirigent van het casino-orkest en leraar aan het lyceum. Wegens zijn talrijke verdiensten kreeg hij van de Franse staat de palmen van Officier van de Academie.
Vanaf 1923 begon Ieper uit zijn puin te herrijzen. Albert Van Egroo werd gevraagd om in december 1923 directeur te worden van de wederopgebouwde Muziekschool. Door de functie en zijn inzet voor Ypriana heeft hij enorm veel bijgedragen to de culturele heropleving van de stad Ieper